یوکی بعد از آشنایی با ایتسوئومی مدام به او فکر می‌کند و دنیایش کم‌کم رنگ تازه‌ای می‌گیرد. پیام‌ها، عکس‌های سفر و تلاش او برای یاد گرفتن زبان اشاره، احساسات یوکی را بین یک کراش ساده و چیزی عمیق‌تر معلق نگه می‌دارد.